...กาลครั้งหนึ่งไม่นานมาแล้ว...

มีชายหนุ่ม รูปไม่งาม นามงั้น ๆ ตลกฝืดเป็นอาจิน ต้องทนทุกข์ระทมขมขื่นเพราะ

นางอันเป็นที่รักถูกหมาป่าคาบไปแดกกิน

 

ชายหนุ่มเสียใจมาก จึงออกตามหารักใหม่ (ซะงั้น!!)

 

 

ผ่านไปหลายปี ชายหนุ่มไปมีความรู้สึกดี ๆ กับสาวน้อยนางหนึ่่ง

แต่ชะตาฟ้ากลั่นแกล้ง

ส่งชายหนุ่มมาตกระกำลำบากอยู่บนเกาะ(ร้าง?)

แต่ทั้งสองยังคงติดต่อกันเป็นระยะ

 

ตลอดเวลาชายหนุ่มรู้ดีว่าหญิงสาวคงไม่ได้มองตนอย่างคนรักแน่ ๆ

(เพราะเจ๊เล่นมาบอกหมดว่าชอบใคร แต่เขาดันไม่สนเจ๊ซะงั้น)

ชายหนุ่มจึงไม่ได้บอกความรู้สึกที่ตนมีให้หญิงสาวได้ฟัง

(และทำหน้าที่เพื่อนที่ดีให้กำลังใจหญิงสาวมาโดยตลอด)

 

...

แต่วันหนึ่ง...

เหมือนผีห่าซาตานดลใจ

ชายหนุ่มแกล้งหยอดคำหวานเล่น ๆ ประมาณว่าหญิงสาวคงคิดว่าล้อเล่นกันตามประสา

...

"あいしてるよ。” 

...

 

แต่...

...

เหมือนครั้งนี้หญิงสาวจะจริงจังแฮะ

...

วันถัดมาหญิงสาว กลับมาขอบคุณชายหนุ่มที่รู้สึกดี ๆ กับตน

 

ชายหนุ่มตกใจ ด้วยเกรงว่าหญิงสาวจะเตลิดหนีไป จึง(เสือก)บอกไปว่า ล้อเล่นนะ อย่าคิดมาก ขำ ๆ

 

เหมือนเอ็มเดี้ยง เพราะหญิงสาวพิมพ์อะไรไม่รู้นานมาก แต่สุดท้าย หญิงสาวบอกว่า...

เป็นผู้ชายอย่าใช้พร่ำเพรื่อ

เป็นโสดสนุกจะตาย

...T_n ไม่เคยรักใครจริง ๆ ใช่มั้ย

...

 

"งานเข้าแล้วกู" ชายหนุ่มคิด

 

"ซีเรียสหรือเปล่า"...

 

"ไม่นะ"...

 

แล้วหญิงสาวก็ชวนคุยเรื่องอื่นเฉยเลย สักพักก็ขอตัวไปทำการบ้านซะงั้น

 

...

ตกลงนี่กูกินแห้วอีกไร่แล้วเหรอเนี่ย

...

 

 

edit @ 3 Mar 2009 21:02:55 by NiwapZero

edit @ 3 Mar 2009 21:05:44 by NiwapZero